Gemeinde Berg-Nordhorn

Jezus stawia nam fundamentalne pytanie: dla kogo żyjemy naszą wiarą? Czy dla Boga, czy dla ludzkiego aplauzu? W Kazaniu na Górze Chrystus konfrontuje nas z prawdą, że nasze pobożne czyny - jałmużna, modlitwa, post - mogą być wykonywane z dwóch zupełnie różnych motywów. Nasz Pan ostrzega: 'Uważajcie, abyście nie wykonywali waszej sprawiedliwości przed ludźmi, aby być widziani przez nich'. Problem nie leży w tym, czy nasze dobre czyny są widoczne, ale dlaczego je czynimy. Czy robimy to, aby inni nas podziwiali, czy aby uczcić naszego Ojca w niebie? Żyjemy zawsze przed kimś - albo przed ludźmi, albo przed Bogiem. Wiara chrześcijańska nie jest ani spektaklem na scenie, ani czymś całkowicie ukrytym. Kluczem jest motyw naszego serca. Bóg patrzy głębiej niż ludzie - On widzi nasze prawdziwe intencje.

Mateusza 6:1

W szóstym rozdziale Mateusza słowo 'Ojciec' pojawia się dziesięć razy! To nie przypadek. Jezus celowo kieruje nasz wzrok na Boga jako kochającego Ojca, który widzi w ukryciu, który zna nasze potrzeby, który jest przy nas. To rewolucyjne przesłanie. W Starym Testamencie Bóg był nazywany Bogiem Izraela, Bogiem narodu - zawsze w kontekście zbiorowym. Jezus wprowadza coś zupełnie nowego: osobistą, intymną relację z Bogiem jako naszym Ojcem. Faryzeusze uważali to za bluźnierstwo - jak śmiemy nazywać świętego Boga naszym Ojcem? Ale właśnie to jest sercem Ewangelii. Jeśli Bóg jest twoim Ojcem, to największą nagrodą nie jest coś od Niego, ale On sam. Jego obecność, Jego społeczność, Jego miłość. Gdy Bóg jest wielki w naszym życiu, wszystko inne znajduje właściwe miejsce.

Mateusza 6:4,6,8

Jezus używa dramatycznego obrazu: człowiek, który daje jałmużnę, wynajmuje muzyków z trąbami, aby wszyscy widzieli jego hojność! To hiperbola, ale uderza w sedno problemu. Jak często nasze dobre uczynki są wykonywane z myślą o tym, co inni pomyślą? Chrystus nie mówi, że dawanie musi być zawsze całkowicie tajne. Sam zwracał uwagę na wdowę, która złożyła swój ostatni grosz. Chodzi o motyw. Jezus radzi: 'Niech twoja lewa ręka nie wie, co robi prawa' - nie po to, aby uczynić wszystko tajemnicą, ale aby sprawdzić nasze serce. W dzisiejszych czasach mediów społecznościowych łatwo jest wpaść w pułapkę publikowania każdego dobrego uczynku. Pytanie nie brzmi: 'Czy ktoś to widzi?', ale 'Dlaczego to robię?'. Czy aby uhonorować Boga, czy aby zdobyć ludzki poklask? Ci, którzy szukają ludzkiej nagrody, już ją otrzymali - i to wszystko, co dostaną.

Mateusza 6:2-4

Jezus ostrzega przed dwoma skrajnościami w modlitwie. Pierwsza: modlitwa jako pokaz. Faryzeusze lubili modlić się na rogach ulic, aby wszyscy widzieli ich pobożność. Druga skrajność: myślenie, że Bóg wysłucha nas tylko wtedy, gdy używamy wielu słów, szczególnych formuł czy długich modlitw. Obie postawy ujawniają fałszywe rozumienie modlitwy. Modlitwa nie jest o imponowaniu ludziom naszą elokwencją ani o przekonywaniu Boga wielością słów. 'Wasz Ojciec wie, czego potrzebujecie, zanim Go poprosicie'. Jezus zachęca: 'Ty zaś, gdy się modlisz, wejdź do swojej komnaty'. To nie zakaz publicznej modlitwy, ale przypomnienie, że modlitwa jest przede wszystkim intymną rozmową z Ojcem. Możemy mieć różny styl wyrażania się na forum i w zaciszu - to normalne. Ale motyw musi być zawsze ten sam: szukać Boga, nie ludzkiego podziwu.

Mateusza 6:5-8

Post w Biblii nie jest dietą ani praktyką zdrowotną. Post jest wyrazem głębokiej tęsknoty za Bogiem w sytuacji cierpienia, żałoby czy duchowej potrzeby. Ludzie pościli, gdy sytuacja była tak poważna, że jedzenie traciło znaczenie wobec potrzeby Bożej obecności. Post mówi: 'Moja potrzeba Ciebie, Boże, jest większa niż moja potrzeba jedzenia'. To potężne duchowe wyrażenie priorytów. Ale Jezus ostrzega: 'Gdy pościcie, nie bądźcie jak obłudnicy, którzy przybierają posępne twarze'. Oni pościli, aby inni widzieli, jak bardzo są pobożni. Jezus radzi: 'Namaść swoją głowę i umyj twarz' - wyglądaj normalnie. Niech twój post będzie między tobą a Ojcem. Znowu: nie chodzi o to, czy ktoś wie, ale dlaczego to robisz. Czy aby pokazać swoją duchowość, czy aby rzeczywiście szukać Boga z całego serca?

Mateusza 6:16-18

Trzy razy w naszym tekście Jezus powtarza tę samą frazę o tych, którzy szukają ludzkiego uznania: 'Już otrzymali swoją nagrodę'. Brawa, uwaga, podziw innych - to wszystko, co dostaną. Jak mała i ulotna jest ta nagroda! Ale dla tych, którzy szukają Boga, nagroda jest nieporównywalnie większa: sam Bóg. Objawienie 21:3 mówi: 'Bóg sam będzie z nimi'. To największa obietnica. Nie jakieś domy pełne złota czy ziemskie korzyści, ale Bóg sam. Kiedy inwestujesz w innych, służysz potrzebującym, modlisz się, dajesz - Jezus mówi: 'Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, Mnieście uczynili'. Twoja nagroda nie jest abstrakcyjna, ale konkretna: więcej Boga, głębsza relacja z Nim, Jego obecność. I nie ma nic cenniejszego, nic piękniejszego, nic większego niż to.

Mateusza 25:40

Prawda jest taka: nigdy nie będziemy mieli całkowicie czystych motywów w tym życiu. Zawsze będzie w nas pokusa, aby lepiej się pokazać, zdobyć uznanie, zasłużyć na poklask. To bolesna rzeczywistość naszego upadłego serca. Ale nadzieja nie leży w naszej doskonałości. Nadzieja leży w Chrystusie, który wziął na siebie wszystkie nasze fałszywe motywy, całą naszą obłudę, wszystkie nasze grzechy. Gdy twoje sumienie oskarża cię słusznie, wiedz: Jezus jest twoim Obrońcą. Bóg Ojciec mówi: 'Kara została poniesiona. Jezus wziął wszystko na krzyż. Będę ich bronić do końca'. To daje nam wolność! Możemy teraz żyć nie dla aplauzu ludzi, ale dla chwały Boga. Nie z obowiązku, ale z wdzięczności. Nie dlatego, że musimy zasłużyć na zbawienie, ale dlatego, że już je otrzymaliśmy w Chrystusie. Żyj więc dla jedynego, który naprawdę ma znaczenie: dla Boga, twojego Ojca.

Mateusza 6:1